“Birlikten kuvvet dogar” ya da “Bir elin nesi var, iki elin sesi var” gibi atasözlerini ne sıklıkla ve hangi durumlarda duyarsınız bilemiyorum ama ben çoğu zaman, kendini “çok bilmiş” zanneden bir orta yaşlıdan ya da bir Türkçe öğretmeninden, evlerine misafirliğe gelmiş ufacık çocuğa “ne demek?” ile bitirdiği cümlede duyarım. Bu kaynakların dışında, bu ve benzeri atasözlerini duyduğum bir yer daha var; içim, iç sesim.

İtiraf etmek gerekirse, 3 ay öncesinde, Marketing Türkiye‘nin gönderdiği “Bloglarla buluşma” konulu davet e-postasını gördüğümde içimden “imece”nin önemini vurgulayan bir atasözü geçmemişti. Daha ziyade, neredeyse her gün “Acaba bugün ne yazmış?” diyerek bloglarını ziyaret ettiğim sanal yazarların fiziksel hallerini ve kişiliklerini merak etmeme neden olmuştu.

Merak ciddi bir güdüleyici. Neler yaptırıyor insana… Kim bilir sizin de ne çok anılarınız vardır meraklı hallerinizin başrolde olduğu. “Blogcu”ları klavyeye değil, toprağa, yere basarken görme fikri ve bunun doğurduğu merak da beni o mayıs gününde (6 mayıs), karganın kahvaltısını yapmak için hazırlandığı vakitlerde, güneşin karşıdaki dağlara sürtünerek ucunu göstermesinin üzerinden daha pek az vakit geçmişken kalkmamı sağladı.

Yazının Devamı »»