Web 2.0 oldukça popüler bir terim olalıberi, kullanıldığı ortamlarda dikkatleri üzerine çekmeye başladığından beri çok yeni bir olguymuş gibi bir izlenimi de beraberinde getiriyor.

Halbuki o kadar da yeni bir kavram değil Web 2.0. Bu terimin taşıdığı anlam çok önceden bu yana filizlenen bir kültür idi. Yani sanılanın aksine Web 2.0 olgusu adının koyulduğu anda oluşuvermiş bir kültür değil.

Forumlarla birlikte temelleri atılmaya başlanan, PHP-Nuke ve benzeri içerik yönetim sistemlerinin kolay kurulabilir olmaya başladığından beri “kullanıcının ürettiği içerik” kavramı gün yüzüne çıkmaya başlamıştı.

İşte A305teyim.com‘u gören birçok kişi bu sitenin bir Web 2.0 girişimi olmadığını düşünür. Aksine birçok yönü ile bu kültürü yansıtıyor. Hatta oldukça başarılı bir şekilde kurgulanmış ve uygulanmış bir Web 2.0 girişimi.

A305teyim.com Yıldız Teknik Üniversitesi Makina Mühendisliği öğrencileri tarafından Makina Mühendisliği öğrencilerine yönelik içerik sunan bir site.

Yazının Devamı »»

Ülkemizde artık şöyle bir gerçek var. Teknolojik yenilikleri 1950′li yıllardaki gibi bir hayli geriden, versiyonların tarihsel sıralamasına göre takip etmiyoruz. Bunun en güzel örneğini Turkcell-im Benim ile Turkcell verdi. Peki tam anlamıyla ne demek istiyorum, biraz açayım.

Teknolojiyi üreten ve geliştiren dünya ülkeleri, bir teknolojik gerecin ilk versiyonunu, ikinci versiyonunu ve türevlerini doğal olarak tarihsel sıralama ile kullanmaktalar. Çünkü ürünün gelişiminin gerçek zamanlı olarak içerisindeler.

Ülkemiz ise uzun bir süre teknolojik yenilikleri neredeyse 20-30 yıl geriden takip eder bir halde idi. Bu doğal bir versiyon karışıklığı doğuruyor idi.

Örneğin, dünya renkli televizyonu kullanır iken, ülkemize önce, eskimiş bir versiyon olan siyah beyaz televizyonlar geldi. Dünya renkli televizyonları bir hayli geliştirmiş halde kullanırken, biz uzun yıllar siyah beyaz versiyonu son teknoloji zannettik.

Yazının Devamı »»

Neredeyse her akıma eğilimli olan medya kuruluşlarında çalıştı Ruşen Çakır. Onlarca kitap yazdı.

Burada gayet başarılı olan web sitesinden bahsetmek istiyorum. Yukarıda özetlemeye çalıştığım biyografisine ulaşabilir, çeşitli yazılı medya kuruluşlarında yayınlanmış olan makalelerine, kitapları hakkında detaylı bilgilere ulaşabilirsiniz.

Makaleleri öyle sadece zaman sırasına göre sıralanmış değil. Yazının konusunu özetleyebilen çeşitli kategorilere ayrılmış. Kategorilerle sınırlı kalmamış, yazılan medya kuruluşlarına göre ayrılmış ve hatta iç ve dış medya kuruluşlarında yayınlanmış olan yazılarına kadar gayet verimli bir kategorizasyon söz konusu.

Terimsel bir detay, kategorilere özel sabit linkler olmaması, form gönderilerinde “post” yerine “get” kullanılması biraz kısıtlayıcı olmuş. Formlar Post’a çevrilmiş olursa yazıları daha erişebilir, arkadaşlarımızla paylaşılabilir olur.

Tasarımı açısından çok bir şey vaad etmeyen ama işlevselliği ile bir yazarın sitesine göre hayli doyurucu olan bir site oluşturmuş olduğu için tebrik ediyorum.

Kitap okumayı ve kitap ile ilgili her türlü aracı, gereci, saman kağıdın kokusunu, parmağınızı satır üzerinde gezdirirken hissettiğiniz küçücük baskı kabartmalarını sevenlerden misiniz? Eğer cevabınız evetse, size yüzünüzü gülümsetecek yeni bir gelişmeden bahsedeceğim.

Yanda gördüğünüz bir kitap ayracı. Ama bildiğiniz, normal bir kitap ayracı değil, adı Fikir Ayracı. Pek sevdiğim arkadaşım Onur‘un fikri ve eseri : )

Farklılık başlıkta da belirtmeye çalıştığım gibi bildiğimiz kitap ayracının yaradığı “Hangi sayfada kalmıştım” sorununa çözüm olmakla kalmıyor, hangi satırda kaldığınızın bilgisini tutuyor.

Bu nasıl oluyor? Kırmızı satırı görüyorsunuz değil mi, yandaki Onur’un ayracında işte o satırı gösteren bir çubuk var. Bu çubuk hareket ettirilebiliyor. Böylece artık acil bir işiniz çıktığında “Aman şu sayfayı da bitirseydim, şimdi tekrar okuyacağım zaman kafam karışacak, nerde kaldığımı unutacağım” sorunu yaşamayacaksınız.

Yani artık o sayfayı bitirmek zorunda değilsiniz. İsterseniz yalnızca üç satır okursunuz, isterseniz 5 satır kala bırakırsınız.

Tek yapmanız gereken, yukarıda bahsettiğim çubuğu kaldığınız satıra getirmek. Gayet işlevsel değil mi. Bence öyle. Afferin Onurcum : )

Ayrıca Onur’un ayracının solunda sayılar var görüyorsunuz. O tarafta da oynayabilen bir çubuk var. O da kitabı kaç gündür okuduğunuzu hatırlamanıza yarıyor.

Gerekli midir? Bence evet, “Yahu şuncacık sayfayı bu kadar günde mi okumuşum, biraz daha hızlanayım ben” hissiyatı yaratabilir çünkü : ) Daha hızlı okur, böylece kısa zamanda daha fazla bilgi absorbe etmiş olursunuz : )

Bir dip not. Onur bu Fikir Ayracı’nın patentini de almış; Patent no: 2006/06182. Ayrıca da Fikir Ayracı için bir blog açmış. Fikir Ayracı hakkında yazılar yazıp, yorumlar topluyor.

Çevremde Onur gibi arkadaşlarımın olması çok hoşuma gidiyor. Fikri yalnızca beyninde oluşturan ve bir süre sonra da söndüren birçok insandan ayrılıp harekete geçmiş ve aktivasyon almış. Yalnızca bu yüzden bile benden büyük bir alkış alıyor Onur.

Şahane bir fikriniz olması yeterli değil. Önemli olan bu fikri hayata geçirebilmek. En azından fikrinizi gerçekleştirmek için küçük bir adım atın. “Ahh ulan, ben bu fikri düşünmüştüm” hissiyatı hiç yarar sağlamaz. “Düşünmüştüm” dediğiniz fikri gerçekleştiren ile aranızdaki tek fark, onun ilk adımı atmaya karar vermiş olması bence.

Şu an ülkemizde blog sahibi olmak ya da blog yazarı olmak bir meslek değil. Dünyada ise blog yazarlığı yavaş yavaş iyi kazandıran bir iş olmaya başladı; Engadget, Boing Boing, Gizmodo, Techcrunch gibi bloglar dünyanın en çok kazandıran blogları. Birçoğunun bir blog yazarları takımı var.

Blog yazarlığı ülkemizde henüz meslek olmadığına göre kariyerimizden arda kalan zamanlarda blog yazarlığı hobimizi sürdürebiliyoruz. Bu da blog’umuzu takip eden arkadaşlara güncel olmayan bir blogla karşı karşıya olduklarını hissettiriyor.

Eğer siz yokken blog’unuzun daha güncel olmasını sağlamak istiyorsanız bir çareniz var artık; Blogcubul.

Artık blog’unuz siz olmadığınızda da güncel olabilir. Şartlarınızı yazın, gelen teklifleri değerlendirin ve bir blogcu bulun. Aynen firmanıza bir çalışan alır gibi : ) Ne güzel.

Umarım ileride bu arkadaşlar gerçek anlamıyla çalışan sıfatını alabilir haline gelirler.