80’li yılların çocuklarının ortak bir özelliği midir bilmiyorum ama tanıdığım birçok arkadaşım geçmişi anmayı, çocukluğunu hatırlamayı çok sever. Buruk bir gülümseme ile anlatır kendi çocukluğu, çocukluk alışkanlıklarını.

Anafikir.com’da ben de zaman zaman bahsetmişimdir. Daha önce burada bahsetmiş olduğum Moleschino‘da Hakan Uygun çok hoş bir yazı kaleme almış eski çocukluk oyunlarımız ile ilgili.

Çok merak ediyorum, acaba günümüzün çocukları da kendi geçmişlerinizi bizim seksenleri andığımız gibi anacaklar mı? Mesela “3 yaşında bilgisayar kullanmasını öğrendim. Sabahlara kadar bilgisayar başında olurduk, ne güzel” gibi cümleler kurulacak mı?